Sommige kleding is flink brandbaar, andere minder. Het is belangrijk om stil te staan bij de kleding die je draagt tijdens het bedienen van de barbecue. Ruimvallende kleding vat bijvoorbeeld sneller vlam. Een fleecetrui is bijvoorbeeld zeker af te raden. Barbecue trouwens sowieso niet met ontbloot bovenlijf.

Los geweven, lichte stof bevat meer zuurstof en vliegt daardoor gemakkelijker in brand dan dikke, vast geweven en zware stof. Harige weefsels, zoals pluche, flanel en badstof raken sneller in brand dan gladde weefsels. Vuil kan van invloed zijn op de brandbaarheid van textiel, zeker als dit benzine, olie, vet of boter is.

Samenstelling van de stof
De verschillende vezelsoorten waaruit textiel is vervaardigd, is van invloed op de brandbaarheid. De Warenwet eist dat een etiket in kleding vermeldt welke vezelsoorten gebruikt zijn en in welke verhouding.

• Nauwelijks ontvlambare stoffen:Polyvinylchloride
• Moeilijk ontvlambare stoffen: polyester, polyamide en wol
• Gemakkelijk ontvlambare stoffen: Polypropyleen, jute, nylon, kapok, katoen, linnen, acryl /polyacrylnitril, (Tri)acetat, viscose, polyurethaan.

Plantaardige vezel
Over het algemeen geldt dat vezels van plantaardige afkomst snel vlamvatten bij open vuur, ook bij lage temperaturen. De vlammen verspreiden zich snel, ze verhogen de kans op brandwonden in het gezicht en kunnen een inhalatietrauma veroorzaken.

Wol en zijde van dierlijke afkomst
Vezels van dierlijke afkomst schroeien aanvankelijk en vatten minder snel vlam; vlammen verspreiden zich trager dan bij plantaardige vezels.

Kunstvezel
Textiel van synthetische samenstelling vat niet snel vlam, verkoolt niet maar krimpt en smelt. Smeltend textiel heeft een hoge temperatuur en veroorzaakt daardoor kleine, maar diepe brandwonden. Het weefsel smelt in het algemeen verticaal, richting de vloer. Daardoor worden verbrandingen in het gezicht voorkomen.